
علیرضا و درنای عزیزم 💞 از وقتی که لینک اینجا رو داشتم تا الان، بارها این صفحه رو باز کردم تا چیزی براتون بنویسم. اما نتونستم. زبانشناسها تا الان باید در مورد اینکه «چرا موقعیتهای حساس عاطفی زبان کارکرد خودش رو از دست میده» تحقیق کرده باشن! من اما تلاش میکنم تا هر جوری که شده کلمات رو کنار هم بچینم تا بهتون بگم چقدر در قلبم، در ذهنم و در زندگیم مهم و ارزشمند و عزیز هستید. ممنونم از سرنوشت (بله من اینروزا دارم به واقعی بودن سرنوشت فکر میکنم) چون خیلی حیف میشد اگه توی این دنیای بزرگ و بیدر و پیکر بیهمدیگه میموندید. توی اتکآنتایتان یه جملهای بود که میگفت «این زندگی خیلی بیرحمه، و البته زیبا» میخوام از این جمله استفاده کنم و بگم که خیلی سخته آدم توی این زمونهی بیآدمی و بیرحمی، بتونه «یکی» رو پیدا کنه و اونقدری عاشقش باشه که با تمام وجودش بره به استقبال سختیها و تصمیم بگیره که تا لحظه لحظهی زندگیش رو کنار این «یکی» بمونه. و این همون قسمت زیبای زندگیه. یافتن the one and only! از اعماق قلبم براتون آرزوی خوشبختی میکنم. (نمیتونم بیشتر تایپ کنم لیمت داره)
Mina
Sep 10, 2026



